In de Spits van vandaag schrijft Sylvie van der Vaart over lingerie:

Ik zou me niet goed voelen in een lelijk, niet matching setje onder mijn kleren.

Onzin natuurlijk, dat kan ze best. Sylvie verlegt de grens tussen wat normaal is en wat een extraatje is om van te genieten. De meeste vrouwen van de zeg 2 miljard op aarde hebben geen mooi matching setje onder hun kleren, en hen wordt niet gevraagd of ze zich er wel goed bij voelen. Als Sylvie ergens anders geboren was, had ze geen mooi matching setje onder haar kleren gehad. En het is maar beter als je daar niet je dag door laat vergallen, want er zijn ergere dingen.
Mitt Romney wordt verweten dat hij met al zijn rijkdom en privileges zich niet kan inleven in de problemen van de gewone Amerikaan. Wij hier in Nederland zijn allemaal Romneys, we leven met zijn allen in de Nederlandse ivoren toren. We hebben geen idee wat een gemiddeld mensenleven in de wereld inhoudt.
In de NRC-next staat vandaag een artikel over hoe geweldig Nederland is en hoe weinig we er van genieten. Maar ik moest vanmorgen al om kwart voor zeven weg, dus verder dan de kop en tekening op de voorkant ben ik niet gekomen. Ik weet dus niet waar het artikel echt over gaat maar ben getriggerd door de kop. Want inderdaad, Nederland is geweldig. De meeste vrouwen kunnen zelfs mooi ondergoed dragen hoewel niemand dat ziet (ook wibra- en Hema-ondergoed is mooi). En de meesten zien dat niet als een voorrecht maar als normaal. Zoals elke dag genoeg eten normaal wordt gevonden, schoon drinkwater, rijdend OV, werkende electriciteit, eerlijke rechtsspraak, wegen zonder gaten, goede gezondheidszorg. En dus ook lingeriesetjes volgens Sylvie van der Vaart, elk seizoen een nieuwe inrichting als ik VT-wopnen moet geloven, regelmatig op vakantie, shoppen op zaterdag als hobby, tien paar schoenen in de kast en elk half jaar een nieuw mobieltje. Een zesendertig urige werkweek waarmee je voldoende verdient om pensioen op te bouwen en een hypotheek af te lossen, dat lukt de meeste Amerikanen dus echt niet. Ik zit op een luxe bureaustoel die aan alle kanten verstelbaar is; in Afrika zit al het kantoorpersoneel op houten stoelen. Ik heb hier in mijn fris geschilderde kantoor zachte voerbedekking, een computer, electriciteit, verwarming, een plateautje onder mijn voeten, grote ramen en heerlijk uitzicht, een groot verschil met een gemiddeld kantoor waar ook ter wereld. Ik zie plantsoenmedewerkers de straat schoonmaken met bladblazers terwijl ze worden beschermd met geluidskapjes, terwijl in ALLE landen die ik bezocht heb mensen straten vegen met een bezem. En zo zijn er nog veel meer luxe dingen waar we elke dag weer van zouden moeten genieten. Oprecht genieten, wetende dat we ongelooflijk bevoorrecht zijn met onze overdadige luxe.