Vandaag is het 8 maart: Vrouwendag. Op Historiek.net een informatief artikel over de oorsprong van deze dag. Vrouwen aan het begin van de twintigste eeuw vonden dat socialisten niet alleen voor algemeen mannenkiesrecht moesten strijden, maar ook voor algemeen vrouwenkiesrecht. In Nederland mochten vrouwen voor het eerst zelf stemmen in 1922, in Belgie in 1948. Dat Europese socialisten bij hun strijd voor algemene rechten alleen aan mannen dachten, komt bij mij telkens weer in het hoofd als ik de TV beelden zie van de zogenaamde Arabische lente in bijvoorbeeld Egypte en Lybie. Verhitte opgewonden mannen op straat en zo nu en dan een vrouw in een studio die stelt dat ook vrouwen meestrijden en een belangrijk aandeel leveren. Fijn, en ik hoop dat ze er zelf wat mee opschieten maar vrees van niet.
In 1956 werd in Nederland de Wet Handelingsonbekwaamheid afgeschaft. Tot 14 juni 1956 konden getrouwde vrouwen geen geld van de bank halen, geen giro inwisselen, geen verzekering afsluiten zonder machtiging van hun echtgenoot. Ook over die Wet een artikel op historiek.net.  Zolang is het allemaal nog niet geleden en mijn moeder kan daarover meepraten. Zij werd ontslagen toen ze trouwde in 1956.

De enige reactie op dit artikel tot nu toe zegt dat dit ons westers superioriteitsgevoel over de positie van de vrouw in islamitische landen nogal relativeert. Klopt, westerlingen hebben geen enkele reden om zich superieur te voelen wat betreft gelijkheid tussen vrouwen en mannen. Neem de internationale vrouwenhandel, een fenomeen waar het westen medeschuldig aan is en voor wegkijkt.

In de NRC.next vandaag een boeiend artikel hierover. Dat Nederlandse politici zich wel druk maken over de hoogstens 10 vrouwen in Nederland met een boerka en niet over de duizenden sexslavinnen in de prostitutie. Want die buitenlandse prostituees zouden hun werk vrijwillig doen, dat zeggen ze toch zelf, en anders zouden ze toch weg kunnen lopen, zoals volgens het artikel een Nederlandse rechter durfde te stellen. Er zijn inderdaad prostuees die van dit werk hun beroep hebben gemaakt, geheel vrijwillig en met trots. Fijn voor hen. Maar betekent dat dat seksslavinnen niet bestaan of is het te onvoorstelbaar dat het in Nederland voorkomt?

Oordelen over anderen is zo gebeurd en wegkijken voor een probleem bij onszelf ook.