Internet en Wikipedia is mijn oneindige informatiebron. Typen klikken lezen klikken lezen. Wat een verschil met vroeger, toen mijn ouders wekelijks een aflevering van een encyclopedie kochten. Informatie voor spreekbeurten, boekverslagen en werkstukken haalde ik uit de bibliotheek. Nieuwe informatie die nog niet in boeken was verwerkt kon ik vinden in de knipselafdeling vol hangmappen met daarin krantenknipsels over allerlei onderwerpen. Alweer een uitgestorven beroep: knipselkrantmaker bij de openbare bibliotheek. Alleen niet geschikt voor een demonstratie bij een braderie.

Geuzenpenning met opschrift: liever Turk dan Paus

Ik klik en lees in verband met het staatsbezoek van Turkije aan Nederland. Ik ben natuurlijk niet helemaal achterlijk en weet best dat de tulp, koffie, Sinterklaas en Nebahat Albayrak niet het enige goede zijn dat komt uit Turkije. Ik zelf geniet van de grote Turkse supermarkt in Wageningen.

Door het gemakkelijke klikken lezen klikken lees ik zaken die ik niet gevonden zou hebben bij het bladeren door bibliotheekboeken.

Ik verwonder me over de eeuwenoude band tussen deze twee landen. Ik lees over de steun van het Ottomaanse Rijk aan de Nederlanden in hun (onze) strijd tegen Spanje, over de Nederlandse handelshuizen in Izmir (Smyrna van de tapijten!). De eerste Nederlandse Ambassade in het buitenland werd in 1619 gevestigd in Constantinopel.

Ik lees verder over het Ottomaanse Rijk in een lang artikel op Wikipedia. Een rijk dat 650 jaar bestaan heeft en na de eerste Wereldoorlog door Frankrijk en Engeland werd opgedeeld. Het Ottomaanse Rijk komt uit het artikel naar voren als uiterst liberaal en multicultureel, als het maar geld opbracht. Een handelsrijk dat zich daarom verwant voelde aan die andere handelsnatie Nederland. Dat is een ander beeld dan ik kreeg bij de geschiedenisles op de lagere school.

Een ander lang artikel op Wikidpedia gaat over Turkse Nederlanders, over hun organisaties, over hun nijverheid en handelsgeest. Ik lees van alles en blijf gebiologeerd lezen.

Ik lees ook verschillende nieuwssites over het staatsiebezoek.  Ik lees de milde reactie van president Gul (roos in het Turks) op de tweets van Wilders. Trouw vindt dat Rosenthal daar veel meer afstand van had moeten nemen. Dan komt er bijvoorbeeld deze reactie:

Het nieuwe beleid van Trouw. Kritiek op de islam is taboe. kritiek op Turkije is taboe. Wegkijken, de kop in het zand, ’n stalen plaat voor het gelaat timmeren. Trouw lijkt hoe langer hoe meer op de drie infameuse aapjes: niets zien, niets horen en de vuist in de mond. Dat onschuldigen gevangen worden gezet en minderheden gediscrimineerd. Who cares ? Mijn hemel wat mis ik toch ’t kritische Trouw die de zaak van alle kanten bekeek en niet pabvlovs gewijs de politiek correcte dogma’s opdreunde.

Ik heb het wel eerder betoogd: veel mensen vinden artikelen waar ze het niet mee eens zijn slechte artikelen. Ze kunnen hun eigen mening niet meer loslaten. Dan heeft lezen klikken lezen geen zin. Alle anderen raad ik aan te klikken en lezen over Turkije en Nederland en niet te stoppen bij nieuwssites.

Advertenties