Ik ben gek op opruimen. Ik vind het een van de leukste dingen in het huishouden.

Bij Moeder ruim ik altijd een kast of kamer op. Moeder is een echte sloddervos. Haar klerenkast ziet er net zo uit als die van Zoon2 en Zoon3. Broeken liggen op de grond in de kast, een rij knaapjes hangt leeg.  Haar huis opruimen is een dankbaar werkje wat telkens opnieuw moet gebeuren. Intussen vind ik natuurlijk verloren gewaande spullen terug waar ze allang nieuwe voor heeft gekocht. Moeder heeft mooie blikjes, potjes, tasjes, doosjes, bakjes en zakjes waar ze niets mee doet. Leuk om daar bestemmingen voor te vinden. We doen kruiden en thee in blikjes, gooien tientallen elastiekjes weg die verpulveren bij aanraking en doen de rest in een mooi potje. Moeder vertelt intussen de geschiedenis van al die spullen en geniet zichtbaar.

Nu Zoon2 op vakantie is, ruim ik zijn kamer op. En dat mag ik, want Zoon weet dat het goedkomt. Ik richt zijn klerenkast, boekenkast en ‘spullen’kast opnieuw in, leg papieren op stapels, leg aanstekers, vloeitjes en USB sticks soort bij soort. Ik haal een stapel kartonnen kistjes bij de supermarkt en daar gaat alles in waar ik zo gauw geen raad mee weet en dat wordt dan een toren waarmee we aan de slag gaan wanneer hij terug is. Ik weet dat de meeste Zoons dit niet van hun moeder tolereren, maar voor Zoon2 is dit de enige manier om de wanorde in zijn hoofd onder controle te houden. En ja, klopt, eens moet ook Zoon2 het zelf leren. Maar voorlopig doe ik het met veel liefde.

Morgen gaat Zoon3 op vakantie, en dan kan ik ook aan de gang in zijn kamer. Met zijn kamer ben ik zo klaar: wasgoed en afwas opruimen, klerenkast aan de kant, zuigen, dweilen en klaar. Uurtje werk.

Mijn huis is een echt gezinshuis met overal spullen: tassen, boeken, breiwerk, instrumenten, post, dossiers, wasgoed, strijkgoed, verstelgoed, ga maar door. We zijn altijd bezig en het huis leeft. Ik heb geen huis om aan de buren te laten zien hoe netjes het is. Ik ben geen moeder over wie Zoons later zullen zeggen dat ze trots zijn dat ze het huis altijd zo schoon hield. Bij mij kan alles en mag alles, en daar zijn ze trots op. Zelfs feesten van Zoonsvrienden zijn vaak bij mij, want bij hen thuis mag het niet. Als ze maar helpen schoonmaken achteraf, want daar heb ik een hekel aan.

Nu in de vakantieperiode heb ik veel vrije tijd. Ik ruim mijn hele huis op. Heerlijk. Ik laat al mijn spullen die ik eens met liefde heb aangeschaft door mijn handen gaan, verzin nieuwe opruimplekjes, doosjes, mandjes, tasjes en blikjes en gooi veel weg. Als het openen van een doos of kast een beetje misselijk maakt “ach ja, dat had ik ook allemaal nog, wat een ellende”, dan is het tijd om daar wat tegen te doen. Een huis met kasten vol ellende is geen fijn huis.

Opruimen van het huis geeft een opgeruimd hoofd en plaats voor iets nieuws.

Ik denk niet dat opruimen een populaire hobby is.  Wie ruimt graag op?

Advertenties