We zijn ergens met Moeder en ze heeft het er steeds over hoe mooi het daar vroeger was. Het irriteert me. Mijn kinderen kunnen daar niets mee. Zij leven in het nu en in de toekomst. Als zij van oma alleen maar meekrijgen dat alles vroeger zoveel beter was, hoe zien mijn kinderen dan hun eigen toekomst?

Zaterdagmorgen stond de radio aan op radio 4. Lekker als achtergrond bij klusjes zoals opruimen, post doornemen, breien, koken en dergelijke. Ik vond het een raar programma: een amateuristische presentator en een rare mengelmoes van muziek. Overigens wel een verrassende keuze. Inmiddels weet ik dat een gastpresentator lievelingsmuziek uitzond, en dat maakt veel goed. Het was Willem Nijholt. Aan het eind liet hij een liedje van zichzelf horen, en ik was helemaal ontroerd. Ik werd er melancholiek van. Of is dat een teken van ouder worden?

Jij, die straks wordt geboren (Willem Nijholt)

Dit is een land waar het gros van de mensen
Ook zonder noodzaak vriendschappelijk is
Waar vaak voldaan wordt aan redelijke wensen
En waar de vrijheid vanzelfsprekend is
Waar je zelfs nu soms nog paarden ziet ploegen
Waar door het laagland de brede rivier
Traag naar de zee stroomt, waar in bruine kroegen
Nu nog het bier schuimt bij ’t schippersklavier

refrein:
Jij, die straks wordt geboren
Maak voort en treuzel niet
Nu golft hier nog het koren
En ruist vaak nog het riet
Er gaat zoveel verloren
Er gaat zoveel verloren
En de tijd treuzelt niet
Treuzel niet

Ik wil zo graag dat jij de oude grachten
Hofjes en geveltjes zelf nog zult zien
De binnenschepen, diep onder hun vrachten
En zelfs een enkele botter misschien
Ik wil met jou door het waterland dwalen
Voor alle horizons daar zijn vervuild
Haast je! In ’t bos zijn worden de nachtegalen
Al meer en meer voor transistors verruild

Straks in de aarde ’n kolonie van Venus
Ga je naar Pluto per enkele reis
Spreken de nazaten van ’t menselijk genus
Over het dorp Amsterdam of Parijs
Maar voordat jij uit een boekje moet leren
Hoe mooi het was, ons kleinschalig bestaan
Wil ik met jou, mijn zoon, een aantal keren
Handje in mijn hand door het avondland gaan