Zo dat was leuk: met Zoon1 naar het museum De Speelklok in Utrecht.

Dat waren we uiteraard niet van plan: want wie verzint er nou om met 23jarige Zoon naar een draaiorgelmuseum te gaan? Maar het was geweldig!

Ik overtuigde hem: als je alleen naar dingen gaat waarvan je van te voren weet dat je ze leuk vindt, wordt je kringetje steeds kleiner. Dus wij op weg.

In een prachtige oude kerk in het centrum van Utrecht stonden oude klokken met een carillon-mechaniek: dat was iets heel bijzonders in de 16e en 17e eeuw, echt een nieuwtje, een hebbeding, een gadget.

Ook allerlei speeldozen: doosjes met een asje met pinnetjes en als je dan draait worden de tanden van een kam opgetild en dan hoor je een melodietje. Dit was in de 19de eeuw uiteraard fantastische nieuwigheid! Van Gogh die aan het schilderen is, drie Chinezen die trommelen, een acrobaat. Een schilderij met een kerk waarin een heus uurwerk, een schilderij met bewegende poppetjes erin. Zot.

En toen kwamen we bij de draaiorgels. De Arabier, zie het youtubefilmpje is niet alleen Rijksmonument maar zelfs Unesco Werelderfgoed. Die heeft zelfs nog met Michael Jackson een nummer gemaakt, en heeft over de hele wereld gereisd.

In een grote danszaal staan vijf reusachtige draaiorgels, met daarop muziek zoals de Danse macabre van Saint Saens.

We hebben onze ogen uitgekeken. Wat een onverwacht leuk uitje, alleen maar omdat zondagmiddag in Utrecht wel erg koud was om rond te slenteren en we allebei absoluut geen shoppers zijn.

Voortaan kijk ik met meer bewondering naar het draaiorgel hier op woensdagochtend, marktdag.