segrijnslakkenkwekerijOnwetend van de hectiek om hen heen kruipen 18 segrijnslakken rond in hun bak. Hoe staat het ermee?

De bak staat in de schaduw. Vlak onder de overstekende rand heb ik een rij luchtgaatjes geboord: Niet te groot opdat kleintjes niet ontsnappen, en zo dat er geen regen in drupt. De eerste dagen keek ik elke dag, maar dat is niet nodig. Nu verschoon ik een keer week de bak en ververs dan de groene planten zoals klis, paardebloem en zuring. Ik leg ze in de bak inclusief de wortels, zodat de planten wat langer mals blijven. Wel spuit ik elke dag met de plantenspuit wat water naar binnen, want segrijnslakken houden van vocht.

populierenhout

lees op franse sites dat kwekerijen populierenhout gebruiken als schotten waar de slakken tegenop klimmen. Populierenhout is voor ons niet giftig en segrijnslakken zijn er dol op. Populierentakken genoeg hier in de buurt, dus ik heb enkele takken schuin in de bak gezet (de foto is van voor die tijd). Inderdaad kruipen de slakken enthousiast (?) omhoog.

Op aanraden van een andere site heb ik een stuk sepia en wat eierschalen in de bak gelegd. Ze zouden er van houden en er goed van groeien. ‘Het is leuk om te zien hoe de slakken laag voor laag de hele sepia wegeten’ lees ik. Nou die van mij niet hoor, het sepia ligt er nog net zo, en de eierschalen ook. De slakken groeien inderdaad voor geen meter. Dus tip: raap alleen grote slakken, want kleintjes moeten nog een paar jaar doorgroeien. Overigens mag je in Frankrijk alleen volgroeide slakken rapen (ze krijgen dan een randje bij de uitgang).

Na elke regenbui raap ik wel een paar slakken. Ik heb er nu dus 18, maar slechts de helft van hen is groot genoeg. Ik reken 10 slakken per persoon voor een maaltje, dus binnenkort kan het eerste maal genuttigd worden. Ik houd jullie op de hoogte!

Hier het volgende blogje over segrijnslakken.