rugzakjeVorige week had ik mijn rugzakje met fietsspullen in de bus laten liggen. Op de heenweg was het lekker fietsweer, maar het weer sloeg om en terug zou ik 20 km tegen harde wind in door de regen moeten fietsen. Daar had ik geen zin in, en toen ben ik met de bus terug gegaan. En daarbij het rugzakje in de bus laten liggen. Stom natuurlijk.

Je weet maar nooit, dus ik had online de vermissing aangegeven. Een paar dagen later kreeg ik een brief dat het waarschijnlijk was gevonden, en dat ik het kon ophalen! Nou dat bleek iets meer voeten in aarde dan gedacht, want de persoon die de gevonden voorwerpen beheerde had een dagje vrij, zijn collega kon de sleutel niet vinden – in elk geval niet die met het label ‘gevonden voorwerpen’, want die hadden ze een keer verwisseld. Maar na een half uurtje ging de deur open van een loods, en mocht ik graaien in een kastenwand vol spullen die ooit verloren, aangegeven, gevonden en nooit opgehaald waren. Daar lag mijn tasje!

Het was een vrolijk weerzien.