‘De vorige keer had je zo’n leuk jurkje aan. Was dat nu te koud?’ Het klinkt misschien onschuldig maar ik zet al mijn stekels op. Het is een typisch gesprek tussen mij en mijn moeder aan het begin van een bezoek aan haar (na 3 uur reizen). Het klinkt als kritiek: ‘wat zie je er weer onverzorgd uit’ Maar dat zegt ze niet, zoals ze altijd haar kritiek verpakt in onschuldige klinkende opmerkingen.  Als ik een kwartier thuis ben, hebben we onze eerste aanvaring.

Ik dacht dat mijn relatie met mijn moeder uniek was, dat mijn moeder niet merkt dat ze kwetst en ik een beetje overgevoelig ben. Nee! Lees het boek ‘Doe je dat echt aan’ van Deborah Tannen. Ondertitel: ‘hoe moeders en dochters met elkaar praten’.

In het boek tientallen van dit soort gesprekjes, en Tannen legt uit waarom ik mijn stekels opzet, waarom die schijnbaar onschuldige opmerking zo kwetst, hoe moeders en dochters telkens weer verstrikt raken in gesprekken waarin ze elkaar pijn doen. Omdat ze al zo’n lange historie met elkaar hebben, elkaar precies aanvoelen, eindeloos babbelen over alles en niets. Omdat een moeder niets liever wil op de wereld dan een goede relatie met haar dochter. Omdat moeder altijd blijft zorgen en dochter zich altijd blijft afzetten na de eerste jaren waarin dochter moeder kopieert. Omdat ze eindeloos kletsen aan de telefoon en dan ineens prik, au.

Alle dochters van moeders, en alle moeders van dochters: lezen!

Het is een boek uit 2006, en het lag bij de afgeschreven boeken bij de bieb. Voor 50 cent heb ik een ongelooflijk goed boek te pakken.

Nu nog leren er wat van te leren en die gesprekjes anders doen.

naar bol.com