CentimeterVroeger ja vroeger…. toen kon ik slagroomgebakjes eten zoveel ik wilde, geen grammetje vet kwam er bij. Integendeel, als ik te weinig at dan viel ik direct af tot onder de UNHCR norm voor voedselhulp (echt waar, ik heb een keer meegedaan in Zambia met een test voor ondervoeding, en daar bleek dat ik in aanmerking kwam voor voedselhulp gezien de verhouding tussen lengte en gewicht en de omvang van mijn bovenarmen. 🙂

Die tijden zijn voorbij. Vetten en suikers die ik binnenkrijg rennen naar mijn buik. Ik ben dus slank met een buik. Geen schouders, geen borsten, geen taille en geen heupen, maar wel een buik.

Voor het eerst van mijn leven verdiep ik me in voedsel en calorieen en dieten. Ik eet bijna altijd vegetarisch, elke maaltijd is gezond, ik houd niet van zoet, niet van zout, niet van koekjes, snoep en chips, niet van cola. Ik eet geen tussendoortjes, drink koffie en thee zwart.

Maar ik houd wel van vet. Van kaas, yoghurt, roomboter, noten, eieren, creme fraiche. Magere yoghurt vind ik lijken op latex, margarine vind ik geen voedsel (dan liever niets, want waarom moet er eigenlijk een wit laagje chemisch laboratorium tussen die volkorenboterham en heerlijke jam), magere kaas vind ik rubber.

Ik google wat af. En daar heb ik veel van geleerd. Het meest opzienbarende: als je vermagert komt dat door het uitademen. Wat! Wow!

Je kunt je gewicht wegpoepen, wegplassen, wegzweten en wegademen. Poepen: lekker veel vezels eten dus. Plassen: minder zout eten, zodat je minder vocht vasthoudt. Door te zweten verlies je zout en water. Dit zijn de gemakklijke manieren om gewicht kwijt te raken die werken op korte termijn maar weinig blijvend effect opleveren.

Dan wat wel werkt: je verbrandt vetten omdat je nou eenmaal leeft en het leven energie kost, zoals een auto benzine nodig heeft. Bij die verbranding komt CO2 vrij en die adem je uit: CO2 is zwaarder dan de lucht die je inademt. Dus val je af.

Dus ik moet gewoon 5 kilo CO2 uitademen.