Een zolderkamer met schuin dak tot aan de vloer, een gigagrote ouderwetse scheve schoorsteen, een houten trap naar de vliering waar mijn vakantiespullen liggen. Misschien wel 8 vierkante meter vloerruimte, maar het stukje waar je rechtop kunt staan is net 3 vierkante meter bij de deur. Verder donkere holen die perfect zijn voor het opbergen van spullen waar je in geen jaren aan denkt. Moedeloos kijk ik om me heen. Het liefst laat ik het zo, doe het licht uit en de deur dicht.

Maar ik wil een tweede logeerkamer. Ik haal alles eruit, maak de hele ruimte schoon, en zet dan alleen die dingen terug die een goed gevoel geven als ik zou moeten slapen in die ruimte. Plus een bed, tafel en stoel. Gelukkig had ik eerder al eens een zolderraam gemaakt en alle muren lichtblauw geverfd.

Klusspullen staan nu in een gangkast waarin eerst oude kinderboeken stonden. Die kinderboeken staan nu in deze nieuwe logeerkamer. Samen met oude koffers, oude schilderijen, oude snuisterijen en spullen in mooie dozen, koffers en manden. Spullen die ik niet weggooi omdat ik ze leuk vind, en die nu weer een plekje hebben.

Het enige is dat de kamer nog wat lastig te bereiken is, want de hele gang staat vol met troep, planken en dozen waarover ik nog een besluit moet nemen.

Iemand een keer logeren in Wageningen?