In Bolivia zag ik het voor het eerst: mensen die hun bonen zo bewaren dat er zoveel mogelijk wormen in komen: lekker gratis vlees. Ze stampten die bonen-met-vlees daarna tot meel en bakten die als koekjes. De self-made-hamburger ten top.

Wie nu brrr siddert: wormen maken prima vlees en gestampt vormen ze een vast ingredient van hamburgers en frikandellen. Misschen niet in Nederland maar elders wel. In Colombia heb ik heel wat kleine boerderijen met bakken wormen gezien. Een goed idee van boerenfamilies met kleine veldjes waar geen familie-inkomen mee te verdienen valt. En een oplossing voor de ongebreidelde vleesconsumptie die een veel te grote druk  legt op onze kleine planeet. Voor een ons rundvlees is 1500 liter water nodig, heel wat grond en heel wat voedsel. Voor een ons wormen niet, zo simpel.

Hier een fantastisch blog over een biologische boerderij in Australie.  Dit stukje gaat over eetbare insecten: meelwormen, schorpioenen, krekels. Zou het kunnen dat het ook in Nederland normaal wordt om in je kelder of schuur een paar bakken meelwormen neer te zetten? Vroeger had iedereen eigen groenten, kruiden en kippen, en in veel landen is dat gelukkig nog steeds zo. Ik neem aan dat de bloementuin een nieuwerwetse vinding is, om te laten zien dat je zo rijk bent dat je je voedsel niet zelf hoeft te verbouwen. Ik dwaal af.

Insecten kun je stampen tot meel en dan herken je er niets meer van en hoef je je gezin niet te vertellen wat er in het gehaktballetje zit. Je kunt ook de recepten volgen uit het insectenkookboek van Arnold van Huis. Geen link naar bol.com: in de boekhandel kun je bladeren, griezelen en kopen.

Advertenties