In het boek Stadswild van Angelique Heijligers gaat een hoofdstuk over spelen en het terughalen van je kindgevoel. Wat vond ik als kind leuk? Bokspringen, hinkelen, rolschaatsen en touwtje springen. Waarom ben ik daar eigenlijk mee gestopt, waarom moesten we altijd balsporten bij gym?

Ik houd niet van balspelen. Ik vond gymnastiek vroeger niets aan: handbal, basketbal, volleybal: bah, altijd maar weer die vreselijke bal. Dus ik houd mezelf al 40 jaar voor dat ik niet van sport houd.

Maar dat is niet waar! Ik ga meestal op mijn oude tweedehands gekochte fiets – waarvan nu de derailleur doortrapt bij elk hellinkje en daarvan zijn er onderweg heel veel – naar mijn werk, 40 km per dag. Heerlijk. Ik houd van wandelen, zwemmen, kajakken, zeilen. Roeien zou ik leuk vinden, maar dat heb ik nog nooit gedaan. Alleen hardlopen vind ik verschrikkelijk, ik ben al na 100 meter buiten adem.

Ik raak geinspireerd door Angelique Heijligers. Maar ik heb niet eens sportschoenen, en ook niets wat erop lijkt. Wandelschoenen zijn toch echt te stug voor mijn plan. Mijn plan is: meer bewegen. In de tuin werken, stofzuigen, fietsen, wandelen en … hardlopen. Aan het eind van deze zomer wil ik 5 minuten kunnen hardlopen. Het gaat me uitsluitend om het opbouwen van conditie, daarna ga ik misschien wel skeeleren of steppen of kajakken (een blogster stept, dat lijkt me fantastisch).

Ik koop sportschoenen en zoek in mijn kast naar de minst slechte sportkleren. ’s Avonds in bed googel ik een oefenschema voor de echte beginner en vanmorgen ben ik begonnen. Ik heb 5 keer een minuut hard gelopen met steeds 3 minuten wandelen ertussen. Jaja, ik moet van ver komen.