Ik herken het zo: Zoons geven de voorkeur aan hun eigen vrienden en hechten minder waarde aan onze familie. Bij mij was dat net zo tussen mijn 20 en 40-ste. Inmiddels is dat anders: familie is nu voor mij minstens zo belangrijk; het zal het verglijden van het leven zijn.

Ik krijg Zoons moeilijk mee naar Oma want “ze hebben daar niets te doen”. Ze zouden liever Kerst vieren met hun vrienden, maar ik wil dat ze meegaan naar Oma. Oma is 85. Zoon1 is 24, en komt maar enkele keren per jaar thuis. Nou woont hij in Berlijn en reist met zijn Band continu heel Europa door, dus veel kan ik hem niet verwijten. Maar toch, hij vindt zijn vrienden belangrijker dan Oma, Moeder en Broers.

Hoe zit dat met Vrienden en Familie? Ik praat erover met een Vriendin. Het wordt een heerlijk gesprek.

Familie is een natuurlijk netwerk dat je je hele leven meeneemt. Je familie blijft altijd je netwerk, en ook als je tien jaar niet met Kerst geweest bent, blijf je welkom. Je familie ken je vanaf je prille jeugd, dat maakt het bijzonder.  Je hebt de leden niet uitgekozen, de groep is heterogeen qua persoonlijkheid, leeftijd en levensstijl en er horen ook leden met een ‘vlekje’ bij.

Vrienden kies je wel uit maar je moet je best doen om vriendschappen in stand te houden. Een vriendschap kan heel intens zijn, maar kan het ook zo voorbij zijn door omstandigheden (andere baan, verhuizing). De groep is homogener, qua persoonlijkheid, werk, leeftijd, opleiding, gezinssituatie.

Vriendin en ik concluderen dat het belangrijk is om een netwerk om je heen te bouwen met mensen die je je hele leven meeneemt. Dat kunnen vrienden en/of familieleden zijn. Ouders moeten hun kinderen bijstaan bij het bouwen van dat netwerk, want het kind kan dat niet alleen en ziet het belang nog niet. Ouders weten dat de vriendengroep van een kind in groep 8 over korte tijd uit elkaar valt, dus als je alleen de klas uitnodigt voor de verjaardag bouwt je kind geen netwerk op.

In mijn dorp komt de hele familie bij elke verjaardag bij elkaar, ook bij kinderverjaardagen. Ik vond dat vroeger stom, maar nu niet meer. Zo bouwt de familie het netwerk rond het kind, en daar zitten ook leeftijdgenoten bij, neefjes en nichtjes. En daar horen ook enkele vaste huisvrienden bij. Mijn ouders deden dat niet, ik had kinderfeestjes met mijn vriendinnetjes, maar geen een van hen zie ik ooit nog. Terwijl mijn vaste vriendinnetje bij wie altijd de hele familie op haar verjaardag kwam (en daar mocht ik dan ook komen), nu een grote gezellige familie heeft.

Het idee van dat netwerk om je heen bouwen laat me niet los. Een netwerk opbouwen met vrienden kan, maar daar moet je wel wat voor doen. Dan moet je heel bewust mensen om je heen verzamelen met wie je je leven verder wilt leiden, geen vluchtige vriendschappen voor zolang het duurt. En dat is vooral belangrijk voor iemand zoals ik die alleen leeft (ja drie Zoons).

En ineens begrijp ik waarom mijn Moeder 10 jaar geleden allemaal vrienden van vroeger opzocht en een familiereunie ging organiseren.