Vandaag een heerlijke wandeling gemaakt. Geen denneappels geraapt, want alles is nu nat en vies. Het wachten is op een volgende droge periode. Nu moet ik dus even rondkomen met wat ik al eerder verzameld had.

Ik doe mijn huishouden graag volgens logische werkprocessen. Een proces is ‘zitkamer verwarmen met hout’:

Op een vrije dag met mooi weer mag ik graag wandelen. Als ik aanmaakhout nodig heb, neem ik een rugzak en een lege plastic zak mee. Ik weet een naaldboom met prachtige kegels (Weymouthden) en daar raap ik kegels tot mijn zak vol is. Dat weegt weinig en gaat mee naar huis. Thuis gaan de kegels in de mand aanmaakhout om verder te drogen.

Hiermee maak ik de houtkachel aan. Deze kegels bevatten veel hars dus dat fikt lekker (het zal niet goed zijn voor de schoorsteen). Als het vuurtje lekker brandt stap ik over op ‘echt’ hout, gesprokkeld in het park tegenover mijn huis. Wat als nadeel heeft dat ik de hele avond niets anders doe als hout voeren aan de hongerige vlammen. Een dik blok is dan toch echt makkelijker. Dat wil ik zelf gaan hakken (in mijn tuin staat een grote eik) maar ik heb nog geen hakblok, als dat voor mekaar is is dit werkproces helemaal goed.

Sprokkelhout verzamel ik niet tijdens een wandeling: veel te zwaar en onhandig. Gelukkig staan er tegenover mijn huis een paar grote platanen, en plataanhout is prima brandhout. Dat raap ik zo nu en dan op bij droog weer na een storm. Niet nu, met die sneeuw is al het hout vies en nat. Dat sprokkelhout breek ik in stukken die in de kachel passen en bewaar ik in supermarkt-kistjes in de schuur. Die kistjes nemen Zoons mee als ze boodschappen doen.

Zo nu en dan haal ik de asla leeg. Ik doop een prop papier in de as en maak daarmee het kachelruitje schoon. De prop gaat terug in de kachel. De as gaat in een lege doos (van kattegrit), en als die vol is gaat de rest in de compostbak.

Eergisteren was het spekglad. Op weg naar de schuur gleed ik bijna de trap af (zowel bij de voordeur als bij de achterdeur heeft dit huis een trap; geen huis voor rolstoelers dus). Dus ik pak mijn doos met as en strooi de as op de trap, op de stoep en ook meteen bij de voordeur van buurvrouw.

Zodra ik de gesnoeide takken van de eik zelf kan hakken tot haardblokken, is dit werkproces naar mijn zin. Denk jij zo logisch na over je bezigheden?