Ik ben opgegroeid in een dorp in Twente waar dwars doorheen de scheidslijn tussen Katholiek en Protestant liep. Twee kerken, twee scholen, twee bakkers, twee fietsenmakers, twee groentenwinkels. Katholieke schoolkinderen hadden de week voor Pasen vrij, wij de week erna.

Driekoningen was een Katholiek feest volgens mijn ouders, maar ik mocht wel meedoen. Buurvrouw leende me een mooi communiejurkje, en dan mocht ik met de andere (katholieke) kinderen van ons pleintje ook langs de deuren, een liedje zingen en snoep ophalen. Ik vond er niets aan en voelde me hoogst ongemakkelijk voor aap staan bij die deuren.

We zongen het volgende liedje:

  • Drie koningen, drie koningen, geef mij een nieuwe hoed.
  • Mijn ouwe is versleten, mijn moeder mag ’t niet weten.
  • Drie koningen, drie koningen, geef mij een nieuwe hoed.

Volgens Wikepedia zongen we het iets anders, maar ik herinner het me zo. Blijkbaar had geisoleerd katholiek Twente een eigen versie bedacht.

Als volksfeest heb ik het nooit herkend. Maar nu verdwijnt het dus. Is dat jammer? Is er een reden om het in stand te houden? Wat vind jij?