Wat ik bedacht: rechtsliberale politiek heeft van kinds af aan volledig buiten mijn blikveld gelegen. Ik vond dat rechtsliberale Politiek de belangen van de eigen groep voorop stelt en niet de samenleving voor iedereen. Vaak  gaat het daarbij om financieel kortetermijnbelang. Kortetermijnbelang, omdat in mijn overtuiging het uiteindelijk ook voor de kleinkinderen van Trump goed is dat de wereld nog bestaat en de aarde niet 2 graden warmer is geworden en er geen miljoenen paupers wonen rond het appartement van de familie Trump. Dat 3000 vierkante meters groot is wat mevrouw Trump deed verzuchten dat ze er wel tegenop zag om in Het Witte Huis zo klein te moeten wonen.

Inmiddels vraag ik me af in hoeverre dit bij linksliberale politiek anders is. Het lijkt anders, want linksliberale politici kijken wel verder dan hun eigen neus. Heel vaak ben ik het eens met de verre toekomstvisie. Maar ik vind dat je daarbij rekening moet houden met de gevolgen voor alle mensen, ook met de gevolgen op korte termijn en juist voor hen die de aansluiting bij de zich versnellend veranderende samenleving missen.

Het is anders en het is ook hetzelfde. Het is anders omdat linksliberaal wel denkt aan het algemeen belang en aan de verre toekomst die al zo snel komt. Maar het is ook hetzelfde omdat ze niet belangrijk vinden wat de gevolgen zijn van hun denken voor veel mensen op de korte termijn.

Het moet groen, het moet duurzaam en het moet zo snel mogelijk maar dat is nog niet nu. Ik zie het neveneffect dat mensen bij verduurzaming hun banen kwijtraken niet als collateral damage: het is inderdaad een tijdelijk probleem want op den duur lost zich dat op zodra er in de nieuwe groene economie banen bijkomen, maar dan zijn we een werkgeneratie verder. Andere banen voor nieuwe mensen. De hypotheekrente moet zo snel mogelijk afgeschaft, maar dat is niet morgen want dan raken overmorgen vele mensen in de problemen. Zware industrie moet zo snel mogelijk vervuilingsbelasting betalen maar niet zo snel dat velen hun baan kwijtraken. De gaswinning moet zo snel mogelijk omlaag zonder dat mensen vernikkelen in hun huis.

Ik blijf erbij dat de overheid, de staat en de politiek er moeten zijn voor het peloton. Niet voor de kopgroep. Niet voor de economische rijke kopgroep en niet voor de groene-gezonde-jonge-hoogopgeleide kopgroep. De kopgroep redt zich altijd en overal. De overheid zorgt dat het parcours zo is dat het peloton ook de finish haalt, en zorgt voor de bezemwagen voor uitvallers.

Overigens schaar ik de VVD niet onder rechtsliberaal; ook de VVD is overtuigd van de noodzaak tot bijvoorbeeld verduurzaming van ons energieverbruik, maar is overtuigd dat een andere weg ernaartoe beter werkt. Het gaat mij om de partijen die grootmachten en grootverdieners als hun achterban hebben.

Wat vind je van mijn idee? Klopt het of kun je me overtuigen van een andere visie? Ik lees het graag!