Goed, ik zou nog vertellen hoe het gaat met mijn nieuwste duurzame project: afwassen met Marseillezeep.

Ik was daar nu een kleine week mee af en het valt me niet tegen. Na het lezen van de sceptische reacties vooraf, was mijn verwachting zo tot vriespunt gedaald. Maar het werkt. Het schuimt minder, het water wordt wat sneller vies, ik ververs vaker. Dus uit milieuoogpunt is het vast beter over te stappen op Dreft: dan kan je veel meer afwassen per liter warm water. Immers, de milieu-impact van verwarmen van water is groter dan van het afwasmiddel. Toch ga ik er voorlopig mee door.

Omdat ik mijn hele schoonmaakgebeuren wil verduurzamen, heb ik me voorgenomen telkens als er een fles van iets leeg is, op zoek te gaan naar iets puur natuur duurzaam. Vanmorgen was mijn douchegel op.

Ik vermoed dat er in de krochten van dit huis nog wel meer flessen douchegel liggen. En ja hoor: twee in de badkamer zelf, twee kleintjes in mijn toilettas voor op reis, twee in een laatje in mijn slaapkamer, en eentje in de voorraadkast in de kelder. Ik heb dus nog vijf flessen douchegel plus twee kleintjes. Hmm. Ik snap Marie Kondo helemaal: zij zegt dat je alles wat bij elkaar hoort ook bij elkaar moet opruimen. Ja Marie, ik weet het.

Hoe komt dit? Simpel: aanbiedingen bij de supermarkt. Twee flessen voor de prijs van een. Die ene maak ik op en de tweede vergeet ik. Of ik ben ergens waar ik niet zo vaak kom en zie iets bijzonders en koop er alvast twee. Pure kokosdouchegel of zo (toen ik mijn bril opzette bleek er niet meer dan kokosessence in te zitten. Pure misleiding dus).

Goed, de vijf flessen douchegel staan nu gezellig bij elkaar in de badkamer. Superhandige plek, veel handiger dan in de kelder, Marie Kondo zou tevreden zijn. Het duurt nog wel een jaartje voor ik me mag douchen met Marseillezeep. Eerst moet deze chemische troep op.