Ik vind de Nederlandse keuken lekker. Als iemand beweert dat de Nederlandse keuken bestaat uit saaie stamppotten, dan kom ik met smakelijk gekruide lekkernijen zoals bitterballen, hachee, kroketten, appeltaart en speculaas. Heerlijke Nederlandse kost vol VOC-specerijen.

Ik was dan ook echt nieuwsgierig naar dit boek van Jacques Meerman over de geschiedenis van de Nederlandse keuken, want hij zou mij natuurlijk helemaal gelijk geven. En dan zou ik hier gejuicht hebben over dit goede boek, want een boek is goed als ik het ermee eens ben ๐Ÿ™‚

Meerman behandelt de Nederlandse keuken vanaf de Romeinse tijd en zet de ontwikkelingen in de context van de samenleving. Dat levert een boeiend geschiedenisboek op waarin een aspect wordt behandeld dat in andere boeken onbesproken blijft: de gevolgen voor het eten. Neem bijvoorbeeld de kruistochten in de Middeleeuwen, waardoor allerlei specerijen en kruiden en recepten en bereidingsmethoden uit de Islamitische wereld hier bekend werden.

Als bron gebruikt Meerman de vele kookboeken die er door de eeuwen heen zijn geschreven in het Nederlands. In die kookboeken lees je goed de veranderende tijd af. Meerman geeft tussen de tekst door talrijke recepten die je na kunt maken. Die geven een leuke dwarsdoorsnede van de Nederlandse Keuken door de eeuwen heen.

Waar ik meer over zou willen weten is of hier dan ook anders gekookt is dan in Duitsland en bijvoorbeeld Frankrijk. Ik heb het idee dat Fransen traditioneel met liflafjes met kruiden als venkel en dragon koken en wij stevige kost met nootmuskaat en kruidnagelen. Maar Meerman vergelijkt niet de diverse Europese keukens. Dat is geen verwijt aan Meerman, hij heeft dit terrein ontgonnen en nou kan een ander ermee verder.

Wel onderzoekt hij wanneer de eerste stamppot in een Nederlands kookboek is opgenomen: in 1929. Helemaal niet zo traditioneel dus.