Bovenop een kast zie ik een mooi koffertje. Geen idee wat erin zit: wow, het zit vol gekleurd knutselrubber en 7 verschillende kartelschaartjes en een aantal stempels.. Ooh wat vond ik vroeger knutselen met Zoons toch leuk, altijd en altijd waren we bezig. Ik heb ook nog grote voorraden potloden, plakkaatverf, stiften, een punnikklosje. Allemaal oud en gebruikt, niets voor een school of zoiets, maar zo leuk! En geloof me, ik koop helemaal nooit wat. De ene helft is van vroeger en de andere helft sluipt gratis en stiekem mijn huis binnen.

Ik heb vast voldoende mooi papier en andere frutsels om tot in het oneindige kerstkaarten te maken. Bovendien wordt die voorraad nooit kleiner alleen groter. Tenslotte kun je overal wel kerstkaarten van maken: aluminium koffiezakken, oude CD’s, mooi gekleurde enveloppen, cadeaupapier, tijdschriften: het komt gratis en in grote hoeveelheden mijn huis in. Ik blijf het moeilijk vinden mooi papier en bandjes en lintjes en kantjes en ga zo maar door weg te doen.

Ik kan wel in mijn eentje gaan knutselen, maar waarom en waartoe? Aan de eettafel in mijn eentje prutsen met rubber en kartelschaartjes, ik heb er geen zin in, ik kan alleen diep zuchten. En zo zit ik helemaal ongelukkig nu met dit koffertje op schoot op de grond.

Wat te doen met al die knutselspullen waar ik nooit meer wat mee doe? Als ik nou eens alles bij elkaar doe in een koffer. Wie weet word ik nog wel eens oma, ooh wat lijkt me dat leuk, knutselen met kleinkinderen. Een koffer met knutselspul op zolder die misschien nooit meer open gaat, het lijkt me helemaal niets.

Vind jij het makkelijk mooi cadeaupapier weg te gooien, gewoon tjoep in de prullebak zonder erbij na te denken? Herken je mijn probleem en hoe ga jij hiermee om?

Advertenties