Ik las net een blog (ik zit ergens achter een laptop maar kan hier niet weg en kan hier geen gmail openen en kan eigenlijk alleen een beetje googelen) van een Amerikaanse supermom die voorstelt dat je zo nu en dan een huiswandeling maakt door je eigen huis. Daarvoor heeft ze een stapel formulieren gemaakt, die je uiteraard bij haar kunt kopen, en daarop vul je in wat allemaal gefixt moet worden. Peertjes, een gebroken deurklink, een hoek die telkens weer volstroomt met rotzooi. Schrijf alles op en ga aan de slag.

Ik weet het niet, ik weet het niet. Die kapotte deurklink en dat peertje dat al weken stuk is en dode hoeken die volstromen heb ik ook, maar alles opschrijven op een lange lijst is niet mijn oplossing.

Wat voor mij helpt: iemand te logeren uitnodigen en naar mijn huis kijken door de ogen van Gast. Deze weken heb ik vrij veel Gasten via Vriendenopdefiets, en die mensen ken ik niet en ik wil ze gastvrij en schoon ontvangen. Ik orden de route van de voordeur tot aan de logeerkamer, de logeerkamer zelf uiteraard, badkamer, keuken en eetkamer.  Ik ruim alles op, maak schoon, vervang een peertje, koop wat nieuwe plantjes op de markt, voeg wat andere frutsels toe en dit openbare deel van het huis ziet er weer goed uit. Al rommelend wordt het steeds beter: ik vervang kruidenpotjes en maak nieuwe etiketten, ik wit het plafond van de douche, ik zoek mijn serviesgoed uit en gooi bekers met rafelige randen weg. Ik kijk door de ogen van een onbekende naar mijn huis en dat helpt echt.

De ruimtes waar Gast niets te zoeken heeft, laat ik zitten, zoals de zolder, kelder, mijn eigen slaapkamer en die van Huisgenoten. Alleen: Gast vergist zich in een deur en loopt mijn slaapkamer in. Maar daar staat het zolang Gast er is een beetje vol.