Naar de bioscoop ga ik graag in mijn eentje. Met een vriendin of vriend doe ik liever wat anders, iets waarbij je gezellig kunt kletsen: uit eten of zo. Maar naar de film ga ik graag alleen. Zo hoef ik nooit voor een ander te denken, nooit opzij te kijken of buurvrouw of buurman zich niet verveelt. Samen naar de film, zeker als ik hem heb uitgezocht, geeft me geen ontspannen avond. En omdat je alleen in de pauze elkaar even spreekt – hoe vind jij het, ja gaat wel, soms wat voorspelbaar –  is het geen samending. Net zoiets als samen een boek lezen, dat gaat ook niet. 

Vanavond had ik dus een heerlijk avondje in mijn eentje uit. Ik was lekker naar Bridget Jones’ baby. De zaal zat bijna vol, maar goed het is ook wel een superklein zaaltje hier in Wageningen met zes rijen stoelen. Er zaten denk ik vier mannen die met hun vrouw mee waren en verder giebelende vrouwen.

Het heeft lang geduurd, jaren, maar ik word steeds beter in het genieten in mijn eentje. Ik drink graag een goede cappuccino in een cafe, met een boek, krant of een tijdschrift erbij. Ik wandel graag alleen. In mijn eentje naar een stad, een stadswandeling maken en naar een museum: helemaal goed.

Andere dingen vind ik vreselijk alleen, en nog steeds moet ik er niet aan denken om in mijn eentje echt op vakantie te gaan. 

Maar goed, in mijn eentje naar de film vind ik dus echt fijn. Lekker giebelen en grinniken om flauwe humor.

Wat jij?