De mooiste kaart van Nederland vind ik de topografische kaart met schaal 1:50.000. Deze werd tot een aantal jaren geleden uitgegeven door de ANWB, maar is helaas helaas vervangen door steeds slechter wordende series fietskaarten die vooral de fietsknooppunten weergeven over een slecht zichtbare ondergrond. Vast heel geschikt voor fietsersknooppuntfietsers, maar niet voor mensen als ik die vooral op een kaart kijken om te snappen hoe het landschap in elkaar steekt. Ik doe dan ook verwoede pogingen om mijn kaartserie alsnog compleet te krijgen. Als een lezer nog een exemplaar heeft van de serie met de blauwe omslagen, en daar best afstand van wil doen, dan lees ik graag welk nummer je voor me hebt….

O ja, Uddel. Zondag wilden Vriendin en ik een stuk lopen in de omgeving van Vierhouten, maar Uddel. Zij heeft een auto, ik niet, dus met haar loop ik altijd een rondje (in mijn eentje nooit, ik loop ergens heen en daar is wel weer een halte). We reden richting Vierhouten toen ik een bordje zag met Uddelermeer erop. Wow, het Uddelermeer, roep ik uit, dat is een pingoruine, maar dan wel eentje zonder rand eromheen, de grootste van Nedrland en dan nog de meest zuidelijke. Nooit geweten waar het precies lag, nou hier dus. Vriendin stopt “niks Vierhouten, hier gaan we lopen”.

Oke, maar hier had ik geen route voorbereid. Er is sinds over twee weken wel een nieuw klompenpad rond Uddel ( dat is een rare zin, maar de bordjes zijn allang klaar, en de opening is over twee weken). Dat bleek 16 km lang, te lang voor ons zondagmiddagwandelingetje wat toch ook in het teken stond van cappuccino en gluhwein. Uiteindelijk hebben we heen en weer gelopen over het Kroondomein Uddelse Veld. Het was sprookjesachtig prachtig. De mist over de heide, de rijp op de duinen. We ontmoetten een groep van zeven edelherten. De grootste voorop met een prachtig gewei. Ze keken ons aan en liepen door. Wel een kwartier lang konden we ze zien, uiteindelijk stonden ze op een richel, donker afstekend tegen de mist.  Het Uddelermeer, de hunnenschans, de hei en de bossen: Genieten, genieten…… tja, ik heb natuurlijk weer geen enkele foto gemaakt.

Wordt deze column nog interessant? Ik ben er bang voor….

Lees op mijn blog landlopen over geologie, landschap en geschiedenis van dit boeiende gebied.