Nou dat werd dus niets met dat voornemen nog wel een stukje plint te schilderen en van twee kleinere lakens een grote te maken. 

Ik was om half zeven thuis, na vijf kwartier door de regen te hebben gefietst. Huisgenoot was ook net binnen, hij was net zo nat als ik want of je nou een half uur of vijf kwartier door regen fietst maakt ook niet uit. En hij deelde mee dat Zoon helaas niets had gekookt, ook al had hij dat beloofd. Daar sta je dan als kletsnat werkend deel van de natie.

Er was nog vis in de diepvries, rijst in een pannetje en paprika in een kast en dat werd een eenvoudige maaltijd die we met zout op smaak brachten. Expres kookten we zuinig voor twee personen, zodat er geen restje voor Zoon over zou blijven.

Na het eten ben ik op de bank in slaap gevallen, en daarvan werd ik net in het donker wakker. Half twaalf alweer, tijd om naar bed te gaan.

Dat is het leven van een werkende. Slapen, fietsen, werken, fietsen, eten en weer slapen. 

Blij dat ik niet altijd fulltime werk maar daarnaast nog een leven heb. Maar nu even niet.