Hoort wandelen op zondagmiddag bij de tradities van een ouderwets normaal Nederlands gezin? Ik vraag me af of jonge gezinnen nog steeds wandelen op zondagmiddag. Wij vroeger in elk geval wel. Nou was er ook bijzonder weinig te doen op zondagmiddag: ’s morgens gingen we naar de kerk, maar zondagmiddag verveelden we ons. Niet alleen mijn broer en ik, ook Moeder. In de tuin werken mocht niet, het huis of de auto poetsen mocht ook niet, boodschappen doen kon niet want de winkels waren dicht. Kennissen gingen dan nog maar eens naar de kerk, maar in ons dorp was die ’s middags ook dicht. Dan maar wandelen. Zonder mijn vader, want die zat meestal de hele middag piano te spelen. Waardoor het voor ons nog vervelender werd, want broer en ik moesten dus stil zijn in de huiskamer. Boven op onze eigen kamers viel niets te beleven, in de winter was het daar bovendien koud. Zomers speelden we buiten, maar in de winter gingen we maar uit arremoede vrijwillig met Moeder wandelen.

Ik wandel nog steeds veel op zondag. Maar op zondag wandelen heeft wel wat nadelen: zeker de bossen zijn voller dan op maandag (stadsmensen lopen het liefst door een bos, herkenbaar?) en ik besef heel goed dat ik vanuit de luxe praat om ook op maandag te kunnen wandelen. En, grootste nadeel, er rijden op zondag veel minder bussen. Ik heb wel eens 55 minuten moeten wachten bij een bushalte waar niet eens een bankje was: de bus kwam langs toen ik aan kwam lopen, en ja hoor, die reed een keer per uur. Nou ja je begrijpt dat ik niet heb staan wachten maar lopend verder ben gegaan. Sindsdien wandel ik op zondag alleen rondjes waar ik met de fiets naartoe kan.

Of, ooh hoe tegen mijn principe, met de auto samen met Vriendin die ook graag wandelt. Dan rijd ik het liefst naar een plek waar ik met fiets of bus slecht kom. Zoals Otterlo. Afgelopen zondag wilden we lopen door het prachtige Otterlose Bos, maar dat lukte niet. Lees over het hoe en wat van deze tocht.

Na de wandeling bleek dat een koplamp het niet deed. Wat een gedoe is dat verwisselen van een lampje zeg, kan dat niet eenvoudiger? We zagen niets in dat hoekje onder die motorkap, en prutsten wat in de rondte. Op mijn gevoel haalde ik het rubberen kapje eraf, stroomaansluiting eraf, veer los, lamp eruit. Daarna met een nieuwe lamp alles weer goed zien te krijgen. Uiteindelijk hebben we toch maar de Wegenwacht gebeld. jaja. Nou die heeft bij het licht van een zaklantaarn ook nog een tijdje staan prutsen.

Daarna snel naar het dichtstbijzijnde eetcafe.