Gisteravond heb ik de nieuwe film van Steven Spielberg gezien: The Post, met in de hoofdrol Meryl Streep en Tom Hanks. Topdrietal natuurlijk, dus met de kwaliteit zit het wel goed.

De film gaat over dat drie opeenvolgende presidenten Kennedy, Johnson, Nixon heel goed wisten dat de Vietnamoorlog niet te winnen viel, en toch duizenden Amerikaanse jongens de dood instuurden (50.000 Amerikaanse doden, 150.000 verminkten). Uit angst voor gezichtsverlies stopten ze onderzoeken in de doofpot, hielden mooie praatjes en stuurden weer duizenden op weg naar de dood, verminking of levenslang trauma.

De Washington Post krijgt duizenden paginas geheime documenten in handen hierover, en besluit te produceren. Dit was het begin van het einde van de Vietnamoorlog. Direct daarna begon het Watergate schandaal, en daarover struikelde Nixon en moest hij aftreden.

Nu is Nixon meer bekend van het Watergate schandaal dan van het beeindigen van de Vietnamoorlog. Raar, want dat is wel degelijk zijn verdienste geweest. Gisteravond tijdens het pauzedrankje vroegen we ons af wanneer die oorlog was gestopt, en ik plaats dat in de tijd van Nixon en Kissinger, maar mijn filmgenoten konden zich dat niet voorstellen. Dat is dus gewoon uit het geheugen gewist: zo’n achterdochtige Watergate afluisteraar kon niets goeds gedaan hebben. Dat moet een Democraat geweest zijn. Nou, niet dus.

De Vietnamoorlog is begonnen door lievelingspresident Kennedy en beeindigd door psychoot Nixon. De eerste komt ermee weg, de tweede niet. Spielberg zelf trekt de vergelijking tussen Nixon en Trump, net zo’n schurk, net zo megalomaan, legt ook de persvrijheid aan banden. Hij had ook Eisenhower, Kennedy of Johnson als hoofdpersoon kunnen nemen, alledrie enthousiast voorstanders van de Vietnamoorlog maar toch geliefde presidenten.

Het allermooiste van de film vond ik de opnames van het maken van een krant voor intrede van de computer. De lawaaiierige redactie, typemachines, telefoons, loopjongens die briefjes rondbrengen. ‘Wat een heerlijk vak’ verzucht Tom Hanks. Maar vooral de drukkerij: van letterzetten tot drukken met die prachtige mechanische machines, razende persen en lopende banden: heerlijk in beeld gebracht door Spielberg.