Vandaag hebben we met ons PvdA-team van Wageningen geflyerd op de markt. We pasten de bestelde rode PvdA jassen en pakten de langverwachte pakketten met posters en flyers uit: voor onze teambuilding was het sowieso een geslaagde dag.

Maar verder…. hilarisch.

Met een kraam op de markt staan in verkiezingstijd levert veel zinvolle gesprekjes op (die je daarna weer kunt gebruiken in de raad zelf of bij debatten) maar of het kiezers oplevert, vraagt elke flyeraar zich wel eens af. Toch, als je er als enige partij niet staat, lijkt het dat de PvdA niet meedoet. Dus we huren een plek en een kraam.

Helaas waren we de enige partij. Jammer, want juist die groep fleurige kramen bij elkaar maakt dat mensen denken van hee, o ja, binnenkort verkiezingen, Waarvan ook al weer? Even kijken, wie weet is er wel een roos of een vlaggetje of een pen. Ballonnen zijn passee uiteraard. Rozen van 2 euro per stuk zijn ons wat te duur. Pennen hebben we in overvloed.

Zo raar, voor mij is dit een drukke periode, en 21 maart een superspannende dag, maar alweer kom ik een mevrouw tegen die geen idee heeft. “Gemeenteraadsverkiezingen? Ach, de politiek interesseert me niet zo.” Waarna een monoloog van een kwartier volgt over wat er in Wageningen allemaal mis is, van gebrek aan goedkope huizen en troep in de wijken via hondenpoep naar parkeerproblemen,  problemen met buurtzorg die naadloos overgaan in gebrek aan ouderenhuisvesting en speelruimte, en tot slot de ellende voor rolstoelers in de binnenstad waar overigens wel veel leegstand is. Precies, alle onderwerpen in ons verkiezingsprogramma hebben haar interesse.

Goed, we stonden dus in ons eentje. Helaas was de verhuurder van kramen ons vergeten, dus zetten we ons reclameding ergens neer en legden de flyers op een bankje en gingen aan de slag. Een mevrouw wilde uitrusten op het bankje en schoof onze flyers even aan de kant…

We hebben prachtige flyers. Jammer dat we vergeten zijn onze website erop te vermelden, maar wie kan googelen vindt ons wel. Ook ons e-mailadres staat er niet op. O, in een van onze achternamen zit een spelfout, da’s ook wel jammer.

We hebben overigens een prachtig  promofilmpje , maar dat zit echt goed in elkaar dus haalt Jinek niet. Het is pas 14 keer bekeken, dus volgende keer maar weer een liedje zingen…. Hoewel, met mij in de hoofdrol, is elk filmpje hilarisch, ik ben de hellingproef voor een fotograaf.

De gesprekken gaan vandaag vooral over Marleen Barth en dat volgens de Trouw in een aantal gemeenten de PvdA niet onder eigen naam meedoet, maar samen met andere linkse partijen onder een lokale naam.

In die gemeenten doen D66, SP en Groenlinks dus ook niet mee onder de eigen naam, maar daar hoor je niemand over.

En dat de man van Marleen Barth die 100% van zijn salaris als wachtgeld wilde en huurverlaging voor zijn villa, bovendien burgemeester van D66 is, daar hoor je ook niemand over.

Kortom: ik ben actief voor een partij met een imagoprobleem.

En toch: dit soort blunders en schandalen bindt ons team nog meer aan elkaar en doet mij hoogstens steunen maar niet twijfelen. Ik voer juist veel gesprekken dat je je toch niet moet voorstellen dat de sociaaldemocratie uit Nederland verdwijnt. Dat iedereen tegenwoordig alleen maar voor zijn eigen belangen opkomt. Dat er steeds meer partijen ontstaan voor eigen doelgroepen. Partijen voor jongeren, ouderen, buitenlanders, binnenlanders, rijken, armen. De uiteengevallen PvdA.

Stel je een lokaal debat voor over huizenbouw in de binnenstad, waarbij de jongerenpartij en ouderenpartij tegenover elkaar staan. Degene die het hardst schreeuwt of sluwst de truuks uit de debatcursus uitbaat, krijgt zijn zin. Ik houd daar dus helemaal niet van. De kracht van mijn PvdA is juist de helicopterview over de hele stad, het afpellen van tegenstrijdige belangen, het opkomen voor mensen die zelf niet in de raad zitten. Ik houd van die discussie waarbij geen gemakkelijke antwoorden zijn.

We zijn niet perfect en maken fouten. Ja ik houd van mijn partij.