Ook in de volkskeukens zijn vegetarische gerechten bedacht die in plaats van vlees je bord op kunnen. Hier onze topzes. Het lukte echt niet om hier een topdrie van te maken, want afwisseling is het toverwoord. Elke dag seitan is niets, maar een keer per week is prima.

  • tofu uit China en tahoe uit Indonesie is sojakaas. Tofu smaakt flauw en is lastig lekker te maken. Vleesliefhebbers vinden het een smakeloze zooi.
  • tempe uit Indonesie zijn gefermenteerde sojabonen, aaneengekleefd tot een blok. Tempe heeft een lekkere bite maar smaakt zurig omdat het is gefermenteerd. Vleesgenieters vinden tempeh dus vaak nog vreselijker dan tofu. Wie eraan gewend is, kan niet meer zonder. Zoals ik. Omdat het is gefermenteerd, is het beter verteerbaar dan tofu.
  • seitan uit Japan, Korea en China bestaat uit brokken tarwegluten. Seitan lijkt qua kleur en bite een beetje op vlees en veel mensen vinden het wel lekker.
  • gedroogde sojabrokken en gedroogd sojagehakt. Dit is bijna gratis en haalt echt alle argumenten onderuit dat vegetarisch eten zo duur zou zijn. Helaas vinden vleeseters het hondenvoer. Het smaakt naar karton, maar kenners kunnen er heerlijke dingen mee maken. Kwestie van weken in goede bouillon en bakken of meekoken in stoofschotels. Niet geschikt om vleesminnende huisgenoten te overtuigen.
  • paneer is Indiase witte kaas die in de koekenpan niet smelt maar een bruine korst krijgt. Geweldig spul maar je moet er nog wel smaak aan geven. Pas op: er is ook paneer in de handel dat meer huttenkaas is, witte verse kaas, maar dat is niet wat ik bedoel. Gril-Paneer zijn grote blokken en lijkt op tofu. Om te grillen en te bakken.
  • halloumi of hellem of iets daartussenin, uit het Midden Oosten: vergelijkbaar met paneer, maar dan zout en gekruid. Dit vindt elke zoute-kaasminnaar lekker. Ideaal om te grillen en op de barbecue.
  • falafel zijn balletjes van kikkererwtenmeel uit het Midden Oosten. In de supermarkt te koop bij de vleesvervangers, in de toko te koop als gekruid meel waar je dan zelf balletjes of schijfjes of worstjes van draait.

Zoals je ziet komen deze traditionele vleesvervangers allemaal uit Verweggistan. Hebben we hier in Europa niets vergelijkbaars? Natuurlijk wel:

  • kaas: ik kan niet leven zonder kaas. Dat is een kwalijke zaak, want de ecologische druk van runderzuivel is even hoog als van rundvlees. Daarom snap ik ook heel goed dat een vleesliefhebber zijn vlees zo mist: voor mij geldt “een dag zonder kaas is een dag geen voedsel”. Geitenkaas is uiteraard veel minder schadelijk dan runderkaas.
  • ei: gekookt, gebakken, als dikmaker in sauzen: een ei past overal wel bij.