Wat verandert er veel en wat verandert er weinig. Bij Moeder gaat alles nog net zo, ze is wel 6 jaar ouder dan toen ik dit schreef (ik ook overigens, ik voel daar helemaal niets van, maar Moeder is inmiddels 89 en nog steeds schaft ze meer aan dan af). Nog steeds ruimen we samen op. Zoon 2 woont zelfstandig, en zijn kamer is een zooi en soms doen we daar samen wat aan. Zoon 3 woont bij mij. Het is nog altijd een gezellig huis met veel aanloop. Behalve Zoon3 wonen er (tijdelijk) nog 3 jongeren. Meestal is het een zooi en soms niet. Gisteren werd ik moedeloos van de keuken van twee huisgenoten. Ik zei er wat van, en Huisgenoot werd net zo moedeloos als ik. Wanorde in zijn hoofd, wanorde in de keuken.
Bijzonder om zo’n oud stukje weer eens te lezen.

sprokkelen

Ik ben gek op opruimen. Ik vind het een van de leukste dingen in het huishouden.

Bij Moeder ruim ik altijd een kast of kamer op. Moeder is een echte sloddervos. Haar klerenkast ziet er net zo uit als die van Zoon2 en Zoon3. Broeken liggen op de grond in de kast, een rij knaapjes hangt leeg.  Haar huis opruimen is een dankbaar werkje wat telkens opnieuw moet gebeuren. Intussen vind ik natuurlijk verloren gewaande spullen terug waar ze allang nieuwe voor heeft gekocht. Moeder heeft mooie blikjes, potjes, tasjes, doosjes, bakjes en zakjes waar ze niets mee doet. Leuk om daar bestemmingen voor te vinden. We doen kruiden en thee in blikjes, gooien tientallen elastiekjes weg die verpulveren bij aanraking en doen de rest in een mooi potje. Moeder vertelt intussen de geschiedenis van al die spullen en geniet zichtbaar.

Nu Zoon2 op vakantie is, ruim ik zijn kamer op. En dat mag ik, want Zoon weet dat het goedkomt. Ik…

View original post 352 woorden meer