Leef groen, goedkoop en geniet is het motto van mijn blog, en ik vraag me af of ik er zelf naar leef.

Eerst maar eens dat goedkope leven: ik moet wel, want er komt hier genoeg geld binnen voor een goedkoop leven en niet meer. Ik sprokkel mijn geld bij elkaar: bijbaantje, raadswerk en het verhuren van twee kamers zijn de hoofdinkomsten. De verkoop van mijn boeken en breipatronen levert sprokkelgeld op. Wat me ineens doet besluiten om juist dat stukje inkomen te gaan verdubbelen. Dat kan een mooi klusje worden voor deze winter. Mijn advieswerk staat al jaren op nul, omdat ik de acquisitie afgrijselijk vond. Rondbellen om mezelf te verkopen is niet mijn ding.

Dan het groene leven. Het mooie is, vind ik, dat goedkoop en groen geweldig samen kunnen gaan. Vliegen is de minstgroene tijdsbesteding van alles wat je kunt doen, en daar heb ik gelukkig geen geld voor. Waarbij gezegd dat ik zoveel gevlogen heb in mijn werkzame tijd, dat ik dat nevernooit meer gecompenseerd krijg. Shoppen voor nieuwe kleren: van mij hoeft het niet, en ik kan het ook niet. Verwarming een graadje lager is prima voor mijn portemonnee. Uit vele onderzoeken blijkt dat kostenbesparing de krachtigste drijfveer is om aan energiebesparing te doen en dat komt dus mooi uit. Vlees vervangen door vegetarische vleesvervangers is niet best voor mijn portemonnee, maar ook vegetarisch eten kan supergoedkoop. Je hoeft geen sauzijnenbroodjes van de vegetarische slager te eten he, dat is een (niet lekker) snoepje. Groen leven kan goedkoop, en daarover gaat mijn nieuwe boek dat binnenkort uitkomt. Voor ik aan nieuwe breipatronen ga werken (wanten en handschoenen op een rondbreinaald) – beloofd.

Maar dan: genieten. Genieten kan thuis, zoals nu (ik moet over een kwartier weg, want mijn dienst begint pas vanmiddag, dus ik typ snel) met Poes, koffie, pantoffels en dekentje over mijn knieën op de bank. Ik geniet ook van de bevrediging als ik weer iets zelf gemaakt heb: een jurk of broek genaaid, een klusje in huis gedaan. Genieten vind ik ook het musiceren in het orkest. Het samen werken aan een zo goed mogelijk resultaat binnen de beperkingen van de spelers. Daar horen ook vele uren studie bij, en ook dat doe ik in mijn eentje thuis. Als ik niet oppas is het goedkope groene leven dus een leven in mijn eentje thuis waarbij ik dingetjes zelf doe en zelf maak. Waar ik best van geniet hoor, maar het is ook een sleur in mijn eentje.

Mijn echte genieten gebeurt toch buiten en samen met anderen. Het genieten waar je aan het eind van het jaar (tijdens mijn diensten met Kerst en Oud-en-Nieuw in een verder lege fabriek met enkele anderen die ook diensten draaien – ken je die sfeer? het zijn de leukste werkdagen) met genoegen op terugkijk. Een nachtje kamperen op de camping 10 km van mijn huis. Drie daagjes naar Zoon1 in Berlijn. Wandelen bij Nijmegen op op de Veluwe of waar dan ook. Lopen met Zoons23 in de Eifel. Het zijn de duurste dagen waar toch een te groot deel van mijn geld aan opgaat. Waar mijn Calvinistische opvoeding echt moeite mee heeft. Geld uitgeven voor iets dat je niet kunt beetpakken, terwijl dat juist de fijne herinneringen geeft.

Groen en goedkoop is simpel, maar genieten….