En weer is het 14 december, Zoon3 wordt vandaag 25. Wat gaat het leven snel voorbij. Vandaag heb ik het er moeilijk mee, meer dan weemoedig mijmeren zit er niet in. In 7 jaar zijn Zoon3 en ik ouder geworden, maar eigenlijk niets opgeschoten. Nog steeds dezelfde baan, nog steeds hetzelfde orkest, nog steeds dezelfde gemeenteraad. Zoon3 nog steeds hetzelfde leven.

sprokkelen

Vandaag, 14 december, is Zoon3 jarig. Hij wordt 18. Een bijzondere dag voor hem en voor mij.
Gisteravond hebben we met zijn tweeen kerstkaarten gemaakt. Kerstboompjes geknipt uit gekleurd papier en opgeplakt op kaarten die we hadden gesneden uit omslagen van oude raadsboeken. We waren om half twee klaar.
Daarna heb ik nog lang liggen mijmeren over de 18 jaar die voorbij zijn.
Van de geboorte van Zoon3 herinner ik me niets: ik lag in coma. In het ziekenhuis en later thuis werd hij door anderen verzorgd en bij mij aan de borst gelegd terwijl ikzelf nog weken in het donker moest liggen. Toen ikzelf drie weken later mijn hersens weer kon gebruiken lag er een felgeel babytje naast me dat overduidelijk doodziek was. Ik had mijn eigen zoon vergiftigd.
Het was een zwaar eerste jaar, eenzaam in Colombia, ver van familie en vrienden, met een ziek kind waarbij het…

View original post 498 woorden meer