De vier delen van de Napolitaanse Romans van Elena Ferrante vind ik geweldig. De afgelopen maanden (sinds de verkiezingen van 27 maart 2019) heb ik ze een voor een gekocht in dwarsligger-uitvoering. Deel 4 kwam eind mei pas uit. Ik heb altijd een dwarsligger in mijn tas zitten, en als ik even niets te doen heb, in de bus zit, ergens in mijn eentje koffie drink, zit te zitten onderweg tijdens een fiets- of wandeltocht of wat dan ook ga ik zitten lezen. Ik heb nu deel 4 bijna uit, jammer!

Om nou een recensie te gaan schrijven, lijkt me overbodig: het internet staat vol recensies. Allemaal lyrisch. Ik ben ook lyrisch. Fantastisch verhaal, heerlijk geschreven. Geschikt voor iedereen die houdt van dikke boeken over lange levens en familiegeschiedenissen. Deze geschiedenis speelt zich af in een volksbuurt in Napels tussen 1950 en 1990. Met als groot thema het socialistische ideaal van de verheffing. Over welke drempels je over moet als je de eerste bent in je familie en buurt die gaat studeren.

 

 

Advertenties