Maanden – jaren – had ik een stomme verstandskies. Ik had er niks aan, hij groeide naar buiten, was een onooglijk puntje, was lastig schoon te houden en daar deed ik dus extra mijn best op. Want ik ben er natuurlijk wel reuze verstandig door geworden. 🙂

De tandarts vond al jaren dat hij er wel uit kon, en dan ook maar meteen die erboven. Maar daar zag ik tegenop: ik had er geen last van en het leek me een pijnlijk gebeuren.

Wat gebeurde me vorige week? Mij overkwam iets dat ik in geen 50 jaar had meegemaakt maar ik nooit vergeten was: de kies ging los zitten. Ik friemelde en frummelde met mijn tong tegen de loszittende kies, die steeds losser ging zitten. Op een gegeven moment kon ik eronder komen, ik wiebelde en draaide tot hij floeps op het puntje van mijn tong lag. Wow, wat een stom ding. Ik heb hem door de wc gespoeld, dit was niet iets om trots klaar te leggen voor de tandenfee.

En nu? Ik voel weer een puntje: ik krijg een nieuwe!! Hij is spierwit en puntgaaf. Hopelijk komt er ook wat verstand mee.

Advertenties