Zo, de twee weken blogvakantie zijn voorbij. Wie dit blog langer volgt, weet dat ik zo nu en dan weken (maanden) niet blog. Dan zit ik niet te niksen, maar heb zoveel te schrijven dat bloggen niet als ontspanning voelt. En als ik eenmaal uit een ritme ben, kom ik er niet gemakkelijk weer in.

Het stomme is, dat ik me dan elke dag even schuldig voel. O ja, ik moet bloggen, waarom doe ik dat nou niet? Vraag ik me dan af terwijl ik aan het fietsen ben, in de hangmat een boek lees, brei, zonder hangmat een boek lees, schrijf, viool speel of wat dan ook zonder computer en beeldscherm.

Dus tip tip tip: neem bewust blogvrij. En dat deed ik dus twee weken geleden: ik nam heel bewust twee weken blogvrij. Die twee weken zijn nu om en mijn hoofd tolt van de dingen die ik op wil schrijven. Morgen, dan mag het weer, ik heb er nu al zin in. Waar wil je eerst over lezen: over het genot van linnen lakens, nog een mooi museum, al die vakantieboeken die ik wel gelezen heb, over kamperen in de Achterhoek, of over mijn mislukte naaiklus nummer 9 die in de kliko is verdwenen, of over hoe ik mezelf in een dagritme houd? Tot morgen.

Advertenties