Ik zit al tijden te hikken tegen een probleem en ik lees graag hoe jullie hier tegenaan kijken.

Ik zou zo graag eens Kerstmis vieren met mijn eigen gezin: ik en mijn Zoons, hun aanhang erbij, Moeder erbij en wie weet wie nog meer aanschuift. Maar zolang ik me kan herinneren vier ik Kerst bij Moeder. Ik zou zo graag de traditie een generatie opschuiven: ik als ontvangende plek. Nu is Moeder dat.

Moeder is dat al zo lang ik me herinner. Opa kwam bij ons met kerst, Moeder trok (en trekt) haar familie naar zich toe. Moeder is inmiddels 90 en ook deze Kerst logeer ik een paar dagen bij haar. Mijn zoons, schoonzus en haar kinderen komen dan ook een dagje, maar alleen ik blijf een paar dagen slapen. En dat is fijn en gezellig hoor, daar gaat het niet om.

Ik ben nog nooit met Kerst thuis geweest. Ik hoef het huis niet te versieren, want er kijkt toch niemand naar. Ik hoef geen eten te plannen, want er eet toch niemand thuis. Zoon1 woont in Berlijn en is druk met zijn bedrijf, Zoon2 gaat naar zijn schoonouders, Zoon3 blijft liever thuis, ik ga naar Moeder.

Ik ben bijna 60, en Moeder was op mijn leeftijd al jaren het centrum van de familie met Sinterklaas, Kerst, Oud-en-Nieuw en verjaardagen. Ik merk dat Zoons wel met aanhang naar de schoonfamilie gaan, maar niet met die aanhang naar mij komen. Ik merk om me heen dat mijn leeftijdgenoten inmiddels het middelpunt zijn van hun familie, en ik dus niet. Dit steekt, omdat wij zelf op deze manier geen traditie opbouwen: mijn gezin valt uit elkaar.

Ik merk nu ik dit typ dat ik hiermee echt moeite heb. Wat vinden jullie?